Hieruit ontstond ook een nieuwe, natuurlijke weergave van het landschap. Unshin zwierf door bossen en valleien ('Ikebana begint met de voeten') en liet zich inspireren door wat hij op zijn zwerftochten aantrof. Het bijzondere was, dat hij, door in een lage schaal, voor en achter te schikken, diepte kon aanbrengen in zijn arrangement, zodat de kijker als het ware kon 'binnentreden in de natuur'. Sindsdien is het samenvoegen van takken, grassen en bloemen tot een landschap een visitekaartje van de Ohara School.

In de twintigste eeuw heeft de school zich ontwikkeld met veel verschillende stijlen en vormen, zowel in Moribana (schaalschikkingen), Heika (vaasarrangementen) als in landschap. Ook moderne sculpturen met natuurlijk materiaal, die in grootte sterk kunnen variëren, horen tot het werkgebied van de Ohara School.